Als u het CDActief leest dan zult u zich waarschijnlijk de briefwisseling herinneren over de Madonna van Enschede. Waar ze stond, wat er met haar gebeurde, dat ze er niet meer stond en of ze wel of niet terug komt. Ik kan u melden dat wethouder Roelof Bleker zich houdt aan zijn woord. Onlangs was het al in de krant te lezen en deze week heb ik hem er nog even aan herinnert: ‘wethouder, wanneer wordt ze geplaatst?’ Hij kon me de datum niet noemen, maar zodra ik een mailtje van hem heb ontvangen zal ik het in het CDActief plaatsen. Voor 31 december zal ze weer in de stad aanwezig zijn, de Madonna in de rode jurk. Je kunt natuurlijk ook zeggen de rode Madonna, maar dan doe je haar tekort  Binnenkort hoort u van haar en van mij!..............................

………………………………….Dit bericht plaatste ik op donderdag 12 november jl op mijn weblog met de gedachte dat ze er echt zou staan rond de kerstdagen van 2009. Maar ik begin nu toch te twijfelen. Ik zie geen enkele beweging in de stad, ben echt op zoek geweest. Dus ik zal wethouder Bleker met een bezoek vereren. Hij heeft het mij toch echt beloofd!

En als ik hen dan spreek dan zal ik meteen de vraag nog eens even stellen hoe het nu precies zit met die Korendag van 2010. Ik heb daar de afgelopen week vragen over gesteld. Maar het antwoord van de wethouder klopte van geen kanten. De subsidie schijnt na drie jaar op te zijn. Maar die subsidie is afkomstig van de koren zelf, ze hebben nl op de jaarlijkse subsidie die de koren ontvangen een deel ingeleverd om de korendag mogelijk te maken. Ik zal vragen of de koren die subsidie dan nu weer terug ontvangen? Of toch liever een korendag? De uitkomst zult u in het nieuwe jaar lezen!

Gistermiddag is door stadsdeelwethouder Roelof Bleker het geheel gerenoveerde winkelcentrum Deppenbroek heropend. In aanwezigheid van vele bezoekers werd om 13.00 uur het startsein voor een nieuwe toekomst gegeven. De wethouder gaf aan dat het in deze tijd van recessie geweldig goed is dat een zo centraal gelegen centrum geheel gemoderniseerd is en daarmee de bezoekers kan behouden. Het winkelcentrum dat ook aan de buitenkant geheel vernieuwd is, past bij alle vernieuwingen van de laatste jaren in het Deppenbroek. De winkelwagen past beter in de verbrede gangen en het totaal aanbod is nog beter dan voorheen. Omdat er nogal wat fractieleden van het CDA in Noord wonen hebben we het initiatief genomen de bezoekers gistermiddag te trakteren op een lekkere chocoladebonbons in een groen papiertje en met uiteraard een stickertje van het CDA erop. (En gekocht bij een van de ondernemers in het centrum). Het snoepgoed viel in goede aarde en de ondernemers vonden het geweldig dat ze gefeliciteerd werden door wethouder Myra Koomen die we meegenomen hadden ook al woont en winkelt ze hier niet! Het leverde leuke foto’s op maar ook goede gesprekken die juist op zo’n dag van belang zijn. En wat we niet wisten was dat de winkeliers een gezin, dat de levensmiddelen ontvangt via de voedselbank, had uitgenodigd om hier te komen winkelen. De radio- en tv-ploeg van radio Oost had hen met een enorme Amerikaanse auto van huis gehaald. De familie was echt overrompeld. En al winkelende kwamen we hen en de cameraploeg van tv-Oost tegen. Myra heeft met de familie gesproken, hen gefeliciteerd, een hart onder de riem gestoken en Willy Oosterhuis die het gezin begeleide was niet meer weg te slaan bij onze wethouder. ‘Ik het haar nog nooit van zo dichtbij ontmoet’, was zijn eerste opmerking, ‘wat een mooie vrouw’! En daarna schoot hij op een holletje weer naar de verbaasde familie die ogen, oren en handen tekort kwam. Een initiatief met een pluim van alle ondernemers van het niet nieuw, maar wel hernieuwde winkelcentrum Deppenbroek.

Een kleine drie jaar geleden werd de wereld ‘opgeschrikt’door de film van Al Gore An Inconvenient Truth, De Ongemakkelijke Waarheid. De kijker werd met de neus op de klimaatproblemen gedrukt die door het zien van de film veel dichter bij kwamen dan we tot dat moment hadden beseft. Ook in onze stad kwam de film en werd met een gratis bezoek aangeboden aan onze inwoners. Ik heb toen aan het College de vraag gesteld wat dan wel het vervolg zou worden van dit vrijblijvende gratis bezoek. Het was immers de bedoeling dat we niet alleen de film moesten gaan zien maar dat we er ook naar zouden handelen? De wethouders Koomen en Van der Zee sloegen de handen ineen en er werden vele energieboxen aangeboden aan Enschedeers. Een goed begin van iets dat nog veel verder moet gaan. Echter de film besloot ook niet met een voorstel tot aanpak van de juiste oplossing.

Nu is Al Gore met het vervolg op de film gekomen, niet een tweede film maar hij heeft een boek geschreven met als titel ‘Our choice: a plan to solve the climate crisis’. We staan volgens hem voor een keuze die betreurd of gevierd zal worden door alle generaties die na ons komen. In zijn boek omschrijft hij het antwoord op de grote vraag als volgt. “In 2009 begon de grote ommekeer, met de inauguratie van een nieuwe president die de fundering wilde leggen voor een economie waarin minder fossiele brandstoffen worden vebruikt. Aan het einde van 2009 voerden de VS wetgeving door die de manier waarop bedrijven plannen maakten voor de toekomst veranderde. Van fossiele brandstoffen naar wind- en zonne-energie. Het verzet was groot van bedrijven die veel geld verdienden met kolen, gas en olie. Maar bewijs werd groter en velen begonnen in te zien dat dit de omslag zou betekenen”.

Deze Grote Transformatie, zoals Al Gore die omschakeling noemt, gaf de aanzet naar nieuwe economie voor nieuwe banen en daarmee voor economische voorspoed.

Krijgt deze verklaring nu ook een vervolg in Enschede? In de wijken die we gaan renoveren, bouwen we daar huizen met wind- en zonne-energie? We hebben deze week ook al in de raad aangegeven dat onze stad zich moet melden voor elektrische oplaatpunten voor de toekomstige auto’s met motoren aangedreven op elektriciteit.

We zijn immers in Enschede ook op zoek naar nieuwe banen en economische voorspoed? 

Vorig najaar werd in stadsdeel Zuid een nieuwe activiteit gestart op basis van onderzoek en informatie die we hadden opgedaan tijdens het werkbezoek van de raad aan Manchester. Men had in een van de stadsdelen een soort kenniscentrum opgestart voor mensen die zonder werk zaten en toch met ideeën rondliepen die men graag wilde ontwikkelen. Wij hebben daar toen de naam Kennisspinnerij voor bedacht, denkend aan het textielverleden van Enschede. Het project kreeg de naam 'Power' en ik vond het geweldig dat een dergelijk centrum al zo snel na ons bezoek werd gerealiseerd. Maar we blijven een beetje te veel hangen in allerlei spinnerijen en dat is niet goed. Wie nu die nieuwe naam heeft bedacht weet ik niet maar de  Enschedese stadsdelen Noord, Oost en West krijgen nu elk een MAC, een Maatschappelijk Activering Centrum en 'Power' in Zuid krijgt nu dus ook de naam MAC. Een goed voorstel want een dergelijk activeringscentrum werkt wel. Mensen krijgen door de activiteiten weer een gevoel dat ze er ook bijhoren en willen zich na een maatschappelijke training graag inzetten voor hun buurt of wijk. Begin 2010 zullen alle windstreken een dergelijk centrum hebben, dus kijk ernaar uit.

Al een aantal jaren is men in Enschede bezig geweest een Resto van Harte te starten. Dit is een restaurant waar men voor weinig geld kan eten, dus echt voor de smalle beurs en waar mensen elkaar ontmoeten die thuis niet meer eten omdat ze zich eenzaam en ongelukkig voelen. Ik weet dat men in Zuid en/óf in West erg graag een dergelijk restaurant wilde hebben maar dat het om de een of ander reden niet wilde lukken. Het is mogelijk een dergelijk 'Resto' bijv. te koppelen aan een school of aan een club- of wijkgebouw, die al over een grote keuken beschikt. Wel is het van belang dat het pand centraal in de wijk ligt en dus makkelijk bereikbaar. Ik was dan ook verheugd toen ik hoorde dat het eindelijk gelukt was, in de Roef aan de Past. Geertmanstraat had de restaurantkeuken een plek gevonden! Totdat half oktober de TCT kopte dat er een valse start was. Met verbazing heb ik het stuk gelezen. Wat was er aan de hand? Alifa wilde de gehele huuropbrengst, een bedrag van €8.000,=. Dat was niet volgens afspraak en met de helft namen ze geen genoegen was te lezen in het artikel. Een ietwat vreemde houding van Alifa, immers deze organisatie wil al haar gebouwen afstoten en zelfs moet dat nog gebeuren voor 31 december van dit jaar. Is het dan niet wat vreemd om dan een huurbedrag van deze omvang te durven vragen? Gelukkig heeft nu het college aangeboden garant te staan, zodat eindelijk het Resto van Harte een begin kan maken met het aanbieden van gezelligheid, een smakelijke maaltijd en het samenbrengen hiermee van mensen die hun problemen kunnen delen. Ik hoop dat het niet bij een restaurant blijft van deze Nederlandse keten. Maar eerst moet deze start verzilverd worden. Als er een schaap over de dam is volgen er meer, niet waar?

Sinds de zomer heeft stadsdeel Zuid een nieuwe manager, Marjan Nekkers. Een ervaren (politie)vrouw als ik dat zo mag zeggen. In mijn ogen een goede keuze voor Zuid. Ze weet van aanpakken, heeft mensenkennis en inhoudelijk zicht op de zaak. In korte tijd is er al heel veel werk verzet door haar en dat was nodig. Vorige week waren de 3 wijkraden van Wesselerbrink, Stroinkslanden en Helmerhoek uitgenodigd om hun wensen voor het komende jaar kenbaar te maken. Voor het eerst alle drie tegelijk en gemakshalve aangevuld met allerlei vertegenwoordigers van organisaties in Zuid en leden van de stadsdeelcommissie. Het werd een plezierige open avond waarbij zomaar een opmerking van de een een vertaalslag kreeg door een ander. Kortom, het herkennen van elkaars problemen werd het zoeken van oplossingen door anderen waardoor veel saamhorigheid ontstond. En daaruit kwamen nieuwe ideeën boven en begrip voor elkaar. Slot van de bijeenkomst: "Mag dit vaker gebeuren?" Nu is het aan de manager er een goed jaarplan voor 2010 van te maken.

Ik zie de uitkomst met vertrouwen tegemoet.

Voor het nieuwe jaar (2010) moeten er weer kaders gesteld worden door de raad. Dat is zo geregeld sinds jaren omdat Alifa subsidieafhankelijk is van de gemeente Enschede. Dus afgelopen 5 oktober was het weer zover. De week ervoor hadden we in de Stedelijke Commissie als woordvoerders de mogelijkheid gehad om vragen over de betreffende notitie  aan de wethouder te stellen. Ik had nogal wat vragen want ik vond de gehele notitie nogal wollig geschreven. Mijn vader zei vroeger altijd, "papier is geduldig"! Daar moest ik aan denken toen ik de eerste keer de notitie las. De wondere wereld van Alifa! leek het wel.

Ik heb nogal eens geschreven over deze grootste welzijnsorganisatie van Enschede, mijn zorg en verontrusting uitgesproken en die is nog steeds aanwezig. Daarom heb ik tijdens het kaderstellend debat dan ook gezegd "hoe werkt het nu, de raad stelt kaders en vervolgens heeft Alifa weer werk en extra kosten"? Alifa heeft zich bijv. niet echt doelen gesteld, maar heeft resultaatverwachtingen neergeschreven. Die heb ik dus gebruikt als doel, als kader, met hier en daar enkele aanvullingen. Zoals extra aandacht voor jongeren in Zuid, maar ook in de gehele stad, aandacht voor gehandicapten die in het stuk niet voorkomen, ouderen en nieuw ingekomenen, aandacht voor vereenzaming en nog enkele van die bekende maar heel belangrijke onderwerpen. Echter, wat nog steeds niet duidelijk wordt, is hoe Alifa er financieel voor staat. Door de woningcorporaties zal er een beheerbedrijf opgericht worden die de eigendommen van Alifa in de toekomst zal overnemen. Maar…………dat is nog steeds niet geregeld, de onderhandelaars van de gemeente hebben andere eisen en wensen dan de woningcorporaties. Dus die hoge kostenpost is nog zeker niet van de begroting, zo ongeveer

€ 165.000, en dan is de Kom ook nog steeds niet verkocht. Als die onkosten mee gaan het nieuwe jaar in, zijn alle reserves alweer op voor Alifa, dus wethouder Wallinga, werk aan de winkel.

In de gehele notitie zegt Alifa geen woord over het ontwikkelen van een eigen geldstroom. Hoe denken ze daarover als er geen eigen bronnen ontwikkeld worden? De ondersteuning van deze gemeente is echt voorbij, ik heb het onlangs nog geschreven, de centen zijn op. En dan vallen er ontslagen en is Alifa en allen die ondersteunt worden in last.

Daarom moet er voor het Peuterspeelzaalwerk, waaraan een nieuwe tak wordt toegevoegd een aparte rekening worden opgericht. Er komt een stroming "taalondersteuning vanaf 2 jaar". Nu nog in opzet als een nieuwe ontwikkeling, maar over twee jaar wordt het nieuwe wetgeving, in opdracht van staatsecretaris van onderwijs Sharon Dijksma.

In de beantwoording van de wethouder heeft hij aangegeven dat mijn zorgen terecht zijn. Hij zal zijn uiterste best doen om voor 31 december 2009 de eigendommen van Alifa over te dragen aan het nieuwe beheerbedrijf. Hij heeft daarbij de toezegging gedaan dat wij daarvan bericht zullen ontvangen. Ik zal bij de les blijven en de maand december van het jaar 2009 goed in de gaten houden! Evenals een loskoppeling van het onderdeel VVE binnen de Peuterspeelzalen.

Donderdag 1 september is Het Bastion officieel geopend.

Deze Brede school gelegen aan Het Leunenberg hoek Zunabrink is samengesteld uit De Windroos, Het Bijvank, Peuterspeelzaal Speelkasteel en Prins Maurits. Drie prachtige scholen die in de afgelopen 2 jaar allen totaal zijn vernieuwd. Aan de Prins Maurits wordt niet direct  gedacht omdat deze school aan de Geesinkbrink ligt en dus niet  in de directe omgeving van de Windroos en Het Bijvank Toch hebben ze vanaf vele jaren terug voor elkaar gekozen want alle drie liggen ze wel in de Wesselerbrink Noord, alleen de Prins Maurits ligt tegenover de Sportboulevard en dat is voor een school natuurlijk ook heel fijn. Bij het Bastion is een peuterspeelzaal ingebouwd en tevens is er een gezamenlijke ruimte voor naschoolse opvang en het overblijven tussen de middag. Wethouder Helder heeft deze donderdagmiddag de officiële openingshandeling verricht, de kinderen hadden de woensdag ervoor al een feestje gehad. En vrijdag 2 september was er Open Huis. Het moet voor de vele kinderen vanaf nu elke dag een feest zijn om naar zo'n kindvriendelijke school te mogen gaan, het is er geweldig. Mooie lichte lokalen, op leeftijd aangepast meubilair, een afgesloten werk-of studieruimte aansluitend aan de klas, een eigen toilet, een computerruimte en prachtige zelfdenkende lesborden. Een van de docenten vroeg of ik al in het appartement was geweest. Ik was geheel verbaasd bij alles wat ik al had gezien. Een appartement? Ja, boven op het dak, ga maar kijken werd mij gezegd. En ja hoor, de bovenste verdieping van het gehele complex betreft een aantal appartementen waarvan er nog eentje leegstond. Daarvan is een apart leslokaaltje gemaakt voor zolang het kan. Dat is het mooie van deze tijd. Domijn heeft het gehele pand in eigendom, verhuurd dat aan schoolbesturen en bewoners en daardoor zit er bijv. een lift in het gebouw. Heeft een kind een gebroken been en moet het naar de 1^ste of 2^de verdieping? Geen probleem er is voor alle gebruikers een lift in het pand!

Ik had die middag echt het gevoel wel even terug te willen naar de basis, zo mooi!

Als u dit bericht leest is het alweer 14 dagen geleden dat de Enschedese raad naar Zweden afreisde. Via deze krant had ik u laten weten u te vertellen wat ik toepasbaar zou vinden om mee terug te nemen naar Enschede. Mijn verwachtingen waren dan ook hooggespannen toen we op de vrijdagmorgen vertrokken naar Sodertalje, de internationale hoofdstad van Zweden. Een allervriendelijkste ontvangst op het nieuwe, pas geopende moderne stadhuisen geluisterd naar alle problemen rond opvang van steeds meer Suryoyogezinnen.

Na dit bezoek vertrokken we naar een basisschool om te zien hoe kinderen van verschillende nationaliteiten de Zweedse taal moeten leren. In een soort voorschool waarin je in gemiddeld twee jaar de taal moet spreken en schrijven. Maar echt begrijpen in zo’n korte tijd, ik weet het niet!

Daarna hebben we twee voetbalverenigingen bezocht, gezien en gehoord hoe deze voetbalclubs hun plek in de Zweedse samenleving langzaam maar zeker hebben veroverd en tot slot bezochten we de studio’s van TV Suryoye. Hier werd ons uitgelegd welke uitzendingen vanuit Sodertalje de wereld over gaan en wat het doel is van deze uitzendingen. Al deze ontwikkelingen zijn absoluut met enorme inspanningen tot stand gebracht. Het gaf ons een beeld van de ontwikkeling van een volk in vrijheid. Maar niet een ontwikkeling van een volk dat opgenomen is in Zweden. Geen duidelijke vorm van enige sociale binding tussen de autochtone inwoners, die wij juist wilden proeven in deze internationale stad. Want een kwart van de bevolking van Sodertalje is van Assyrische afkomst en bijna nog eens een kwart is eveneens allochtoon. Een ieder leeft zijn hun eigen leven, men praat veel over integratie, maar men integreert niet met de Zweden. Het land zelf besteed daar geen aandacht aan, niet anders dan via de kinderen die leerplichtig zijn.

Op de terugreis hebben we veel met elkaar gediscussieerd. Over echte integratie en hoe belangrijk dat is, over de moeders en grootouders waar we niets over gehoord hebben en die er wel zijn. Wel hebben we veel, heel veel mannen gezien.

Wat heb ik uiteindelijk meegenomen naar Enschede en het Stadsdeel Zuid?

In Enschede zijn we al vele jaren zeer actief met allochtone  kinderen en hun moeders via school en clubs. Maar niet zozeer met allochtone vaders. Vanaf nu gaan we met vaders aan de slag, per straat, per brink of per plein. Maar dan wel met alle vaders, welke nationaliteit ze ook hebben. Samen sporten, samen drinken, samen praten over vroeger en hoe je opgroeide als stoere jongen en hoe je nu je eigen jongens moet groot brengen. Dat moet in mijn ogen de sociale binding brengen die ik heb gemist in Sodertalje.

Het is een andere gedachte dan die waarmee ik naar Zweden ben afgereisd. Dat is echter minder belangrijk. Wat ik heel graag wil bereiken is dat er geen oude en geen nieuwe Enschedeers aan de kant blijven staan, iedereen moet deelnemen aan toekomstige ontwikkelingen. Het gaat immers om de toekomst van iedereen?

14 februari jl. heb ik een voetbalwedstrijd bijgewoond van FC Twente. De gemeente Enschede heeft nl vanaf de verbouwing (van afgelopen zomer) van het stadion een skybox gehuurd. Bij thuiswedstrijden van FC Twente nodigen collegeleden goede relaties uit om te netwerken. Zodoende mocht ook ik een avondje langskomen.

Dat was voor mij een hele belevenis. Ik heb echt geen verstand van voetballen moet u weten. Wel luister ik altijd naar voetbalwedstrijden via de radio, want dan kan ik thuis er nog allerlei dingen naast doen. En je weet dan toch uiteindelijk wel hoe de wedstrijd verloopt. Maar ja, via de radio of echt in het stadion is een heel verschil. Maar ik heb een leuke avond gehad, een leuke pot voetbal in de eerste helft, de tweede helft was hopeloos. Ze speelden namelijk tegen Volendam en moesten de week erop naar Marseille. Dan wordt daar toch wel een beetje rekening mee gehouden volgens mij. Met een winst van 2-1 en een gigantisch fluitconcert verlieten de heren van Twente het voetbalveld. Zelfs ik kon begrijpen waarom ze werden uitgefloten, echter, ze hadden wel gewonnen. En ik heb ge-netwerkt! Het is niet mijn wereld maar het was wel een leuke avond. En toen begon mijn crocusvakantie. Voor mij heel belangrijk want dan kan ik nl. netwerken!

12 februari jl. ben ik op bezoek geweest in de Buurtkamer aan de Oldemeulenhoek 75. De Buurtkamer bestond die dag precies 5 jaar. Met een startsubsidie van de Provincie Overijssel, van de Gemeente Enschede, van de Posten, van Wijkwelzijn Zuid, van Livio, van Humanitas afd. Enschede, van St. Welzijn Ouderen, van het Oranje Fonds en een woning van de Woonplaats kwam deze Buurtkamer tot stand.

CDA- gedeputeerde Gert Ranter van de Provincie knipte precies 5 jaar geleden het lintje door. Een heel gewoon huis in een rijtje, maar gezellig en huiselijk ingericht, een luisterend oor en altijd thee en koffie klaar. Dat is het concept voor een echte Buurtkamer, het heeft zich bewezen in de afgelopen jaren. De Posten houdt er spreekuur, elke dag computer- en/of taalles en vaak op zondag een eenvoudige maaltijd. En ben je alleen op de wereld en wordt je ziek dan komt er iemand aan je bed die je kent vanuit de Buurtkamer. Het is een geweldige ploeg vrijwilligers die met elkaar de zaak draaiende houden. Ik heb namens het CDA-Enschede een bloemetje en heel veel snoepgoed meegenomen want het huis was echt te klein die dag.

Op 20 maart, de nieuwe datum voor MADD, ga ik pannenkoeken bakken voor alle vrijwilligers en eventuele bezoekers, wordt vast een gezellige boel!