U vraagt zich misschien af waarom deze uitroep. Ik zal het u uitleggen. Na de gemeenteraadsverkiezing van 7 maart 2006 is er op 15 maart van datzelfde jaar afscheid van mij genomen als raadslid. Voor mij wel wat onverwacht. Met mooie woorden van Burgemeester Den Oudsten werd ik bedankt voor al het werk van de afgelopen vier jaar en dat was het dan. Ook al riep iedereen om mij heen dat het (politiek gezien) wel weer goed zou komen, je weet maar nooit hoe de dag van morgen er uit zal zien. Iedere dag heeft genoeg aan z'n eigen kwaad, niet waar? Op die manier heb ik afstand genomen van politiek Enschede en dat deed me goed. Toch werd ik (inderdaad) op10 april 2006 opnieuw geïnstalleerd door dezelfde Burgemeester en was ik weer raadslid voor het CDA in de stad Enschede. Er zaten maar vier weken tussen en toch was het gevoelsmatig vele weken langer. Ik had plotseling weer veel vrije tijd, bezocht kinderen en vrienden in alle delen van Nederland en heb daar oprecht van genoten. Toen ik na mijn terugkeer in de raad mijn verhaaltjes weer wilde schrijven voor m'n weblog lukte dat even niet zo goed. Het was een drukke tijd zo kort voor de vele festiviteiten op Koninginnedag. Daarna nog 4 en 5 mei. Alles vroeg om aandacht. En zo kom je dan uit op woensdag 10 mei 2006. De dag waarop 66 jaar geleden voor Nederland de 2de Wereldoorlog begon en Enschede in de vroege ochtend opgeschrikt werd door een geweldig bombardement op vliegveld Twente. Gelukkig ligt dit ver achter ons, maar wel de moeite waard om even bij stil te staan. Wat ook de moeite waard is om bij stil te staan is dat ik op de dag van mijn verjaardag, eind april, een nieuw kleinkind mocht verwelkomen. Een kleinzoon met de naam Dico. Dus in dubbel opzicht een: een nieuw begin! Ik aan mijn 2de politieke periode en hij aan zijn bestaan op deze wereld. Ik wens hem een gezond en liefdevol leven en met mij zal het ook wel weer goedkomen!
|