Het stond op een ochtend zomaar in de krant. Geen bibliotheek aan het Willem Wilminkplein. Dat gaat er bij mij wel in, ook al ben ik geen ochtendmens. Na veel overleg en cijferwerk is wethouder Bleker tot de conclusie gekomen dat het niet uit kan, een moderne en grote bibliotheek bouwen aan een nog te ontwerpen nieuw plein. Het zou ook onverantwoord zijn geweest om in het kader van de bezuinigingen alsnog te besluiten daar een duur pand te bouwen. Ik begrijp best dat er aan dat nieuwe plein, het Willem Wilminkplein dat komt te liggen tussen het station en het Muziekkwartier, meerdere gebouwen moeten verrijzen om het plein echt een plein te laten zijn. Er moet immers altijd een begrenzing zijn aan een plein. Maar de vier gevraagde architecten hebben allerlei ontwikkelingen aangedragen waarvan bijv. een hotel zeker een goede kans maakt. En zo zal het verder gaan. De VVV, samen met het UITburo gaat er ook al wonen vanaf januari 2007, in de toekomst zullen gevels aangepast worden zodat er een duidelijke zichtlijn gaat ontstaan, er zullen winkels komen en al werkende zal er nog wel een enkel plan aan toegevoegd gaan worden. Langzaam zal er een stadse structuur gaan ontstaan, helaas kan het niet allemaal in een keer. Maar die bibliotheek heb ik vanaf het begin geen goed idee gevonden, mede omdat we in de stadsdelen ook een afdeling moeten behouden. Vanuit de W(et) M(aatschappelijke) O(ntwikkeling)- gedachte brengen we in de toekomst zoveel mogelijk instellingen naar de mensen toe en daar hoort zeker de bibliotheek bij. Dat is ook wel gebleken door de enorme hoeveelheid handtekeningen die de directeur van de Bieb, Gerard Cockx heeft aangeboden aan de wethouder. Nu zal de huidige bibliotheek verbouwd worden, een andere ingang krijgen en misschien moet het iets meer in de schijnwerpers worden gezet of een wegbewijzering krijgen via kunstopjecten. Dat spreekt mensen aan. Kijk maar naar de man bij de Twentse Schouwburg. Ik was in de afgelopen dagen getuige van een groep Duitse bezoekers aan onze stad die een heel gesprek hielden met deze man die peinzend omhoog kijkt. Maar, hij wilde niet terug praten en toen ging de groep bezoekers zelf die rol invullen. Een toneelstuk op zich, waarvan veel voorbij gangers genoten hebben. Wat ze de man niet vroegen was de vraag naar zijn toekomstverwachting. Daar denk je als bezoeker ook niet aan. Als inwoner van de stad kun je je dat wel afvragen. Het antwoord ligt in de toekomst verborgen!
|
Homepage
