Ja, inderdaad zo voelt het. De voorbije zomer heeft me het heerlijke gevoel van vrijheid en genieten gegeven dat ik nog nooit eerder beleefd heb. De behoefte om zorgen en problemen met anderen te delen en te zoeken naar een oplossing was er niet meer. Het afgelopen seizoen had zoveel energie gevergd dat er nog maar weinig over was toen de zomervakantie begon. Allereerst was ik nog ziek geweest in juni. Dus moet je toch alle energie bij elkaar zoeken om de laatste zaken af te wikkelen. Dan nog de behandeling van de kadernota 2008 en de laatste raadsvergadering op 2 en 3 juli. En tot slot en besluit de laatste stadsdeelcommissievergadering van Zuid op 4 juli. Het was voor mij een klein rampje. Wat dan ook nooit meer moet gebeuren is dat er op een zo late datum en zo kort voor de zomervakantie nog in een stadsdeel een vergadering wordt gepland. Met de Griffie moet dat beter afgestemd worden. Velen zijn al vakantieplannen aan het voorbereiden en hebben absoluut geen interesse bij nog een stadsdeelvergadering. Ik voelde me die avond als voorzitter in een zeer ongemakkelijke positie en ik niet alleen.
Toen eindelijk de vakantie. Zonder plannen voor een verre reis of zo, gewoon alleen maar thuis zijn, uitrusten, bijkomen en mijn agenda zelf invullen. Met de gezelligheid van twee viervoetige en pluizige logés heb ik een aantal weken genoten. Werken in de tuin en zitten in de tuin en elke zonnestraal opvangen die voorbij kwam. Opruimen in huis zodat er weer kleinkinderen met hun ouders konden logeren. Want er viel wat op de ruimen. Een zee van stukken, boekwerken en infomaterialen hebben we het afgelopen jaar via onze mail of postvak ontvangen.
En na al die logeerpartijen en gezellige avonden in familieverband nog een week met een vriend naar Friesland om de zeilen en te genieten van water en lucht. Zo mooi, de Hollandse luchten, daar raak je nooit op uitgekeken. Dan kom je pas echt tot rust!
En nu ben ik, gezond en uitgerust, weer aan het werk. De problemen die om een oplossing vragen hebben, hoe vervelend ook, vele weken liggen wachten. Ik heb er niet naar omgekeken! Ze lagen op een stapel in mijn werkkamer en ik kon er met een goed gevoel naar kijken. Ze lagen er veilig. Dat is niet mijn stijl om er zo mee om te gaan. Zij hebben er echter voor gezorgd dat ik een goede zomer had. En mij geleerd dat de wereld niet ten onder gaat als ze niet direct worden opgelost. Daar gaan we nu samen met de andere politieke partijen weer mee aan het werk. En dat zal tot aan de volgende zomer duren of nog langer. Ook dat is niet te veranderen en misschien kost dat juist wel de meeste energie.
|
Homepage
