Natuur onder de hamer.

De afgelopen week las ik een opmerkelijk artikel in Trouw. En omdat ik er al enkele dagen mee loop te pakken schrijf ik er maar iets over.

Ik las het volgende: "Te koop: struweelhagen en hooiland". Met daarbij een grote foto met een veilingmeester en mensen gezeten op strobalen. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt!

Wat was er aan de hand? In een zonovergoten stukje Ooijpolder, staat in een weiland  een prachtig podium getimmerd met daarop een veilingmeester, een stuk boomstam en een hamer gelegen op de stam. Er worden stukjes boerenland geveild, maar bieders worden geen eigenaar. Men doneert geld aan boeren uit de aangrenzende gebieden. In ruil daarvoor onderhouden de boeren de komende 10 jaar het geveilde land als natuurlandschap. Er wordt geen graan of maïs meer verbouwd maar bijvoorbeeld een gevarieerd hooiland met een grote kruidenrijkdom. Of een wilde haag langs een smal pad zodat bevers, dassen of reeёn veilig kunnen oversteken. De algemene mening van de aanwezigen is dat het buitengebied aan het verrommelen is. Men vindt het belangrijk dat agrariёrs een bijdrage gaan leveren aan de natuur. Zij zijn in staat om de verrommelde gebieden weer aantrekkelijk te maken, zowel voor dieren als voor recreanten. Het bijzondere is dat burgers op deze veiling betalen voor behoud van het landschap. We hebben in Nederland best nog grote natuurgebieden die onderhouden worden door de overheid of natuurinstanties. Maar juist het buitengebied, dicht bij huis en toch zo mooi, daar komt men niet meer aan toe.

Zou dit niet een idee zijn voor Enschede? Wij hebben ook nog van die mooie kleine stukjes buitengebied rond onze stad. Ook daar vindt verrommeling plaats. Ruw afgetrokken takken hangen over paden, prikdraad en paaltjes worden losgetrokken, hagen vernield. Blik, plastic en papier is overal te vinden. Kan daar het kleine wild nog leven?  We maken plannen om een complete fietsroute rond onze stad  aan te leggen. In elk stadsdeel kan men met de fiets op de route instappen om vervolgens een rondje Enschede te maken. Het idee is geweldig maar vergeten we niet dat het wel onderhouden moet worden?  "Laat niet na aangenaam verpozen, de eigenaar van het bos de schillen en de dozen" stond er vroeger op bordjes langs de fietspaden. Maar werkt dat nog in deze tijd? Als alle inwoners van onze stad een klein stukje "kopen" van dit bospad, zodat het gebied langs het pad ook onderhouden kan worden dan weet ik zeker dat we er met z'n allen heel zuinig op zullen zijn. Want dan is het ons eigen pad, kunnen er onze naam misschien wel aan verbinden. Uniek in het land! Komen we misschien wel weer in het VNG-blad. Onze wethouder buitengebied moet er maar eens over nadenken. Ik zal hem in ieder geval het krantenartikel bezorgen. Want het buitengebied hoort bij onze stad en moet wel behouden blijven, ook voor ons nageslacht!