Vandaag voor 14 dagen kwam ik terug van een heerlijke herfstvakantie in Frankrijk. In een klein plattelandsdorpje met de naam l'Etang sur Loire. Een dorpje zonder winkels, maar met prachtige Franse boerderijtjes waarvan een enkele bescheiden is verbouwd tot een vakantiewoning met -van alle gemakken voorzien-!
Schitterend, in een woord. In 10 minuten ben je bij de Loire, via een slingerend eeuwenoud wandelpad met vele dode bomen. Op weg naar die mooie rivier komen
we langs een kleine stuw in een gegraven zijtak van de Loire met daarbij gebouwd een huisje zoals we in Nederland niet meer kennen. En in dat huisje woont dan ook nog een oude dame, die de deur niet meer uit kan en dus wat te heen en te weer schuifelt op haar stoep. Zo vangt ze nog wat late zonnestralen. Maar haar eens zo prachtige bloementuin ligt er verwaarloosd bij want daar kan ze niet meer komen. De reden dat ik stukje schrijf is omdat ik een week lang geweldig genoten heb van de vrije dagen, het gezin van mijn zoon en het prachtige Franse land. Maar als je met Nederlandse WMO-ogen kijkt en je ziet hoe dat platteland ontvolkt is, alleen oude mensen hun huis nog bewonen maar geen bakker in de directe omgeving meer hebben, dan besluipt me het gevoel van een eenzaamheid waar wij in Nederland nog stevig tegen vechten. Maar tegen die Franse eenzaamheid is niet meer te vechten. Of ze wel of niet een WMO hebben, het zou zo wie zo onuitvoerbaar zijn. Deze kleine dorpen houden op te bestaan of er moeten zich kunstenaars vestigen die samen er weer een leefbare gemeenschap van weten te maken. Die zijn er ondertussen ook maar in geringe mate. Wat hebben we het hier toch goed in dit land, waar altijd wel iets gevonden wordt dat niet deugt. Misschien moet elke Nederlander maar eens een weekje doorbrengen in een dergelijk dorpje als l'Etang sur Loire. Misschien helpt dat wel om een ietsje meer tevreden te zijn. En daarnaast denk ik dat we ook heel snel er weer leven in de brouwerij zouden maken, want er is veel grond voor de verbouw van eigen groente en fruit. Wat kippen, enkele kalkoenen, wat koetjes en we zouden heel gelukkig zijn. Hard werken in een vreemd land met een heerlijk vakantiegevoel! En als we oud en ziekelijk worden? Dan snel terug naar ons geboorteland. Is dat niet echt Nederlands?
# end
|
Homepage
