|
8.11.07 |
Waarover spreken zij, die twee.....?
|
Doordat er wat stroperig werd vergaderd kon de strategische opgave Ons Enschede pas deze week, op maandag 5 november jl. behandeld worden. Wel wat vervelend, want doordoor moest een ander bespreekstuk doorgeschoven worden naar een volgende agenda. Ons Enschede behandeld veel over onze sociale samenleving en alles wat daarbij komt kijken. Wonen, welzijn, zorg, onderwijs, jeugdzorg maar ook de geestelijke gezondheidszorg. Ook buurt- en burgerinitiatieven worden heel belangrijk de komende jaren. Er viel dus veel te bestuderen en te bespreken. Een onderwerp dat ik erg belangrijk vind heb ik voorgelegd aan wethouder Helder. Wij besteden al een aantal jaren veel aandacht aan de opvang van heel jonge kinderen, zowel op de peuterspeelzalen als bij de voor-en vroegschoolse opvang. Kinderen met ouders uit anderstalige landen moeten zich zo jong mogelijk het Nederlands eigen maken willen ze in ons land vooruit komen. Daarom zal er nog meer aandacht besteed worden om deze jonge kinderen een opvang te bieden. Momenteel praten we over 60% van deze nog geen 4-jarigen die aan het programma deelnemen, we willen echter naar 90%. Ik heb aan de wethouder van onderwijs voorgelegd dat het CDA het een speerpunt vindt dat daarbij de moeder, als direct betrokkene bij het jonge kind, mee moet naar de opvang. Dan kunnen ze samen praten over wat ze samen geleerd hebben. Anders komt de taalontwikkeling nog niet in het gezin terecht en zal het kind ondanks alle goede bedoelingen, haar ouders taal nog lang thuis spreken. Ik hoop dat de wethouder zich in wil spannen om dit te realiseren. Dit zal afgestemd moeten worden met de schoolbesturen. Bij velen staat gelukkig een goede ontwikkeling van het jonge kind voorop. Jong geleerd, oud gedaan! |
|
Gepost door Diet Boes.
0 reacties
|
|
 Reageer
|
|
|
Onze Toekomst
|
Na de Toekomstvisie, die nog niet helemaal is afgerond, zitten we nu midden in de besluitvorming rond de Programmabegroting 2008-2011. Ze horen ook een beetje bij elkaar. Immers, als je een visie ontwikkeld hebt dan moet je er ook een startmoment voor kiezen. Omdat we politiek gesproken "de vaart erin willen houden" starten we vanaf januari 2008 dan ook met het uitvoeren van de drie gekozen strategische opgaven:
1. Enschede Werkt
2. Stad Enschede
3. Ons Enschede
Hiermee zetten we onszelf misschien wel wat extra onder druk. In het afgelopen jaar hebben we n.a.v. de Toekomstvisie 2020 vele politieke gesprekken gevoerd in de raadszaal en uiteindelijk met elkaar vastgesteld dat we gezien de vele ontwikkelingen die onze stad doormaakt nu ook een volgende sprong voorwaarts moeten maken. Stilstand is achteruitgang en dat kan onze stad niet gebruiken. Ook u zult ervaren dat overal gesloopt, gebouwd, gerenoveerd en geasfalteerd wordt. Hinderlijk, vervelend, storend, onrust, iedereen praat erover. Maar we zien ook allemaal dat er gewerkt wordt. En daar moet de economie van draaien. Het is wat ongrijpbaar momenteel en ik merk aan de wat ouder wordende Enschedeer dat ze er niet blij mee zijn. Het is hun stad niet meer, vroeger zag de stad er nog zo overzichtelijk uit, hoor je zo nu en dan. Nog even geduld en dan zult u ervaren dat een lelijk eendje een mooie zwaan is geworden. Daarom de werkdruk nog maar wat opvoeren en nog een avondje extra vergaderen, het is de moeite waard!
|
|
Gepost door Diet Boes.
0 reacties
|
|
Reageer
|
|
5.11.07 |
Apenrots
|
Kom je na een heerlijke vakantie weer thuis dan tref je daar een enorme stapel post, mailberichten, kranten en opgeslagen telefoongesprekken aan. Dat kost me dan een dag ergernis. Je kunt er echter ook niet aan voorbij gaan, je weet immers niet wat er in die kranten geschreven is. Misschien is er wel een artikel dat ik beslist niet had willen missen. Vaak blijkt dat na diep gespit, zowel plaatselijk als landelijk, niet zo te zijn.
Dit keer vond ik echter een artikel van mijn dromen. Het is geschreven door Errik Buursink die ik persoonlijk niet ken. Hij schrijft wel eens vaker in ons plaatselijk blad maar meestal kan ik me niet zo vinden in zijn stukken. Maar deze keer, een grote pluim. Waarover sprak hij? Over een disfunctionerende apenrots. Het zegt u misschien niets, mij wel! Ik kreeg plots een hele stoot adrenaline. Weet u waar die apenrots te vinden is? Op de hoek van de Marktstraat en de Oude Markt. Het pand waar boven Lunatic gevestigd is. Dat vreselijke zwarte pand met die verspringende strakke muren waar niemand wat mee heeft. Errik Buursink noemt het "het meest detonerende gebouw in Enschede". Helemaal mee eens. Typisch jaren zeventig. Als we nog iets willen verbeteren in die hoek en het aantrekkelijker willen maken voor de zo gewenste bezoeker van onze stad dan moeten we met ons allen dit pand heel snel slopen. Het is een absolute must dat dit verdwijnt. We willen de binnenstraatjes in onze stad gezellig verbouwen tot een sfeervol oud-Enschede. Misschien wil wethouder Helder dan als volgende opdracht voor het centrum deze apenrots wel laten herbouwen tot een sfeervol restaurant met een prachtig zicht op de Oude Markt. Misschien ter vervanging van het Raedhuyshotel dat node wordt gemist in onze stad. Errik Buursink ziet het somber in, hij eindigt zijn relaas als volgt; "het schijnbare onvermogen van deze rechtlijnige moderne architectuur om zich op een goede manier te voegen in een oude structuur is daardoor ook economisch voelbaar. Voor het Wagon-Litsgebouw lijkt ingrijpende plastische chirurgie nog de enige oplossing".
Dat is toch een verschrikkelijke constatering. Hopelijk wordt het niet overgenomen door de landelijke pers. De heer Buursink heeft volkomen gelijk. Ik hoop met heel mijn hart dat we over enkele jaren op deze plek iets heel moois hebben staan. Weet u, het ligt heel dicht bij het Muziekkwartier. Dat verdient toch goede restaurants in de directe omgeving? Of vergis ik mij?
|
|
Gepost door Diet Boes.
0 reacties
|
|
Reageer
|
|
|
Frankrijk
|
Vandaag voor 14 dagen kwam ik terug van een heerlijke herfstvakantie in Frankrijk. In een klein plattelandsdorpje met de naam l'Etang sur Loire. Een dorpje zonder winkels, maar met prachtige Franse boerderijtjes waarvan een enkele bescheiden is verbouwd tot een vakantiewoning met -van alle gemakken voorzien-!
Schitterend, in een woord. In 10 minuten ben je bij de Loire, via een slingerend eeuwenoud wandelpad met vele dode bomen. Op weg naar die mooie rivier komen
we langs een kleine stuw in een gegraven zijtak van de Loire met daarbij gebouwd een huisje zoals we in Nederland niet meer kennen. En in dat huisje woont dan ook nog een oude dame, die de deur niet meer uit kan en dus wat te heen en te weer schuifelt op haar stoep. Zo vangt ze nog wat late zonnestralen. Maar haar eens zo prachtige bloementuin ligt er verwaarloosd bij want daar kan ze niet meer komen. De reden dat ik stukje schrijf is omdat ik een week lang geweldig genoten heb van de vrije dagen, het gezin van mijn zoon en het prachtige Franse land. Maar als je met Nederlandse WMO-ogen kijkt en je ziet hoe dat platteland ontvolkt is, alleen oude mensen hun huis nog bewonen maar geen bakker in de directe omgeving meer hebben, dan besluipt me het gevoel van een eenzaamheid waar wij in Nederland nog stevig tegen vechten. Maar tegen die Franse eenzaamheid is niet meer te vechten. Of ze wel of niet een WMO hebben, het zou zo wie zo onuitvoerbaar zijn. Deze kleine dorpen houden op te bestaan of er moeten zich kunstenaars vestigen die samen er weer een leefbare gemeenschap van weten te maken. Die zijn er ondertussen ook maar in geringe mate. Wat hebben we het hier toch goed in dit land, waar altijd wel iets gevonden wordt dat niet deugt. Misschien moet elke Nederlander maar eens een weekje doorbrengen in een dergelijk dorpje als l'Etang sur Loire. Misschien helpt dat wel om een ietsje meer tevreden te zijn. En daarnaast denk ik dat we ook heel snel er weer leven in de brouwerij zouden maken, want er is veel grond voor de verbouw van eigen groente en fruit. Wat kippen, enkele kalkoenen, wat koetjes en we zouden heel gelukkig zijn. Hard werken in een vreemd land met een heerlijk vakantiegevoel! En als we oud en ziekelijk worden? Dan snel terug naar ons geboorteland. Is dat niet echt Nederlands?
# end
|
|
Gepost door Diet Boes.
0 reacties
|
|
Reageer
|
|
|
Welkom! |
 |
|
Dit is Diet Boes, gefotografeerd door Kristian Klok op een
mooi plekje in Boekelo.
Sinds 2002 ben ik raadslid voor het CDA-Enschede. Ik houd mij bezig met de vele sociale aspecten die er zijn of niet zijn in Enschede. Uiteraard met betrekking tot alle Enschedeërs, van jong tot oud!
Daarnaast ben ik voorzitter van de Stadsdeelcommissie Zuid en lid van de Stadsdeelcommissie West. |
|
Laatste
postings |
|
|
|
|
Archief |
|
|
|
|
