Deze week was de raad in gesprek met wethouder Bleker over cultuurparticipatie.
Eind 2008 (en daar zijn we op dit moment aangeland) stopt het huidige beleid. Het werd hoog tijd dat er vanuit het Haagse nieuwe richtlijnen zouden komen voor de aanvraag van een nieuwe periode t.w. 2009-2012. Misschien herinnert u zich nog dat ik enkele maanden terug iets geschreven heb over de sluiting van Atak waar de wethouder in de discussie aangaf "als er voldoende geld vanuit Den Haag komt, ben ik voor het aanstellen van een cultuurmakelaar. Maar ik weet alleen niet wanneer duidelijk wordt hoe groot het bedrag zal zijn"! Aan de hand van een concept-nota konden we nu lezen wat de omvang van de gelden zijn geworden en aan welke eisen de stad moet voldoen om ook inderdaad de gelden te ontvangen. Veel is bij het oude gebleven, maar er is toch een nieuw accent aan toegevoegd, nl. volkscultuur. Een heel aardig accent in mijn ogen, want door onderzoek te doen naar volkscultuur in je eigen omgeving kun je een brug slaan naar wat er ooit was. Veel is er in der tijd over boord gegooid door de zoektocht naar vernieuwing. Soms kan het verfrissend zijn om achterom te kijken en vast te stellen dat een aantal zaken in het verleden toch ook wel goed waren. Dat soort opmerkingen waren heel herkenbaar in de stadsgesprekken die we hadden toen we een basis zochten voor de nieuwe toekomstvisie. Nu dus een goed startmoment vanaf 2009 wat onze volkscultuur was en wat we daaruit willen ophalen om van daaruit uit te bouwen. Als die zoektocht een succes wordt kan het vervolgens heel goed over de stad verspreid worden en per stadsdeel, woongebied, geprogrammeerd te worden. Een geweldig item is ook dat er in het voorstel wordt gesproken dat volkscultuur een plaats kan krijgen in de Sociale Agenda. Wie had dat ooit gedacht? Een zoektocht naar eigen cultuur, eigen talent en dat ook werkelijk in de directe omgeving een plek geven. Proef ik iets van een WMO-gedachte in deze portefeuille?
Waarmee het CDA zich echter ook verheugd is, inderdaad, het aanstellen van een cultuurcoach. Niet een makelaar, maar een coach. Maar wat maakt dat uit? Als het kind maar een naam heeft. Een vrouw/man die verbindingen kan maken tussen allerlei vormen van cultuur en dan niet alleen in de stad, maar nu dus ook in de stadsdelen, in de wijken. Een nieuwe functie die voor Enschede Muziekstad veel kan gaan betekenen. Er zal een hoge verwachting gelegd worden bij deze cultuurcoach maar onze stad is er rijp voor!
|
Homepage
