 De Assyriërs in Nederland volgen de situatie omtrent het klooster St. Gabriël in hun vaderland nauwlettend.
De eeuwenoude klooster St. Gabriël, gesticht in het jaar 357 na Christus, verkeert in een moeilijke positie. Koerdische en Arabische dorpelingen rondom het klooster met steun van dorpswachters die door de Turkse regering financieel worden ondersteund, willen een deel van de landerijen van het klooster opeisen.
De landerijen zijn al eeuwenlang eigendom van het klooster. Echter nadat de Turkse regering besloten heeft om alles kadastraal vast te leggen, hebben de Koerdische grootgrondbezitters deze kans gegrepen om aanspraak te maken op delen van de landerijen van het klooster.
Het klooster is eeuwenlang een belangrijk religieus centrum voor de Syrisch Orthodoxe gelovigen; het gedwongen afstaan van landerijen door het klooster betekent een enorme tegenslag voor het handjevol overgebleven Assyrische christenen. De zaak is nu overgedragen aan de Turkse rechtbank in Ankara, echter men heeft geen vertrouwen op een eerlijk proces en een goede afloop.
Over de hele wereld protesteren de Assyriërs tegen dit onrecht, en vragen steun van Europese landen, politici en mensenrechten organisaties. Afgelopen zondag werd een zeer grote protestmars in Zweden gehouden; diverse Zweedse politici hebben hun steun betuigd en enkele hebben toegezegd naar dat gebied te gaan om het proces bij te wonen. Vanuit Nederland heeft minister Maxime Verhagen op verzoek van Assyrische politici en Nederlandse kamerleden waaronder dhr. P. Omtzigt (CDA), M. Haverkamp (CDA) en J. Voordewind (CU) toegezegd de situatie aandachtig te blijven volgen.
Mijns inziens zou de Nederlandse regering de politieke druk op Turkije verder moeten opvoeren om te komen tot vrijheid zoals we dat in Nederland en in Europa kennen en definiëren. Het is toch onacceptabel voor een land dat tot de EU wil behoren de mensenrechten en godsdienstvrijheid aan haar laars lapt. Een mooi gebaar van de Nederlandse regering zou zijn om enkele waarnemers en of politici, net zoals Zweden, naar Ankara te sturen om het proces bij te wonen.
|
Homepage
