Als u gisteravond bij de stadsdeelvergadering centrum zou zijn geweest, dan was deze stellingname u waarschijnlijk ook in het verkeerde keelgat geschoten.
Met grote verbazing hoorde ik een vertegenwoordiger van Horstlanden/Veldkamp aan, die dit poneerde. De wijk was zijns inziens te eenzijdig: te veel alleenstaanden en studenten en dat zou een bedeiging zijn voor de veiligheid.
Vragend naar ervaringen kon hij daar geen antwoord op geven. Wel vermeldde hij dat op het terrein van de Aldi veel drugsgebruik voorkwam. Op mijn vraag wat dat te maken had met mensen, die alleen wonen en studenten, moest hij het antwoord schuldig blijven.
Naar mijn mening is deze stellingname niet ingegeven door ervaring, maar door emotie of angst voor het onbekende. Het is ook ongepast om drugoverlast een op een te koppelen aan een misschien wat grotere concentratie van alleenwonenden en studentenhuisvesting. Drugsoverlast is niet inherent aan woonvormen van goedwillende burgers.
Op deze manier kun je voor iedere bedachte oplossing en voor alles wat je doet wel een probleem bedenken!
Vooraf had dezelfde inspreker ook al gesproken over Humanitas en de mogelijke vestiging aan de Cromhofsbleekweg. Ook hier proefde ik deels de angst voor het onbekende.
Dat er zorgen kunnen zijn omtrent die huisvesting kan ik me voorstellen, maar dat moet niet enkel emotioneel zijn, maar gebasseerd zijn op realiteit.
Verfrissend was dan ook de uitspraak van een inspreker van de Bothoven, die aangaf dat wat die wijk betrof de lokatie waar nu Humanitas nu nog zit, wel verbouwd mocht worden tot een pand, waar ze konden blijven zitten. Dat alles gemotiveerd met: we weten nu wie er zitten en we weten niet wat er terug komt.
Daaruit blijkt wel weer: als je weet wat je hebt, kun je ermee omgaan, dus onbekend maakt onbemind.
|
Homepage
