U heeft enige tijd al geen nieuwe berichten op mijn weblog kunnen lezen. Uiteraard heeft dat een reden.
Eerst was ik tijdens de herfstvakantie weg, ben naar China geweest.
Toen ik terug kwam werd ik een paar dagen later geopereerd. Niet iets om u van te voren over in te lichten (mijn galblaas moest verwijderd worden), maar nu kost het enige tijd voor ik weer de oude ben.
Ik knap ondertussen aardig op, maar neem nu nog ongeveer twee weken rust om echt te herstellen. Daarna neem ik ook het politieke handwerk weer op.
Intussen heb ik wel de tijd om de China-reis te laten bezinken en daar een verslag (voor eigen gebruik) over te schrijven.
Misschien bent u ook benieuwd om hier wat over te lezen.
Ik kan al vast een eerste algemene indruk weergeven en in de loop van deze week zal ik nog een artikeltje schrijven over verkeer en mobiliteit, iets dat me nooit echt loslaat. Daarnaast is het misschien ook leuk om te horen hoe we beleefd hebben, hoe men omgaat met de komst van de Olympische Spelen van 2008.
China: een land van grote tegenstellingen. Overmatig druk bevolkt in de grote steden. Beiijng en Shanghai kennen een bevolking, die net zo groot is als de Nederlandse bevolking in zijn totaliteit. Erg veel hoogbouw, viese lucht (soms kon je dat zelfs proeven), veel armoe, weinig vrolijkheid, snel, snel, snel en het gaat mee in de vaart der volkeren. Het land kent, in tegenstelling tot hetgeen de staatsgids ons wilde doen geloven, geen 5-daagse werkweek. Het is een 24 uurs economie, 7 dagen per week wordt er gewerkt, zijn fabrieken en winkels in bedrijf en dat ook nog eens van vroeg in de morgen tot laat in de avond. Slechte hygienische omstandigheden, maar ook nieuwe wijken (eengezinswoningen, grondgebonden) voor de nieuwe middenklasse.
Ook mooie zaken, zoals de Chinese muur, het terra cotta leger, paleizen en tempels, maar toch.
De armoe was voor mij echt een cultuurshock. Je was er wel een beetje op voorbereid, maar het zien is toch anders. Als we in Nederland spreken over armoede, hebben we het in de meeste gevallen over mensen, die het minder hebben, in China was de armoede bijzonder schrijnend.
Daarmee doe ik niets af aan het feit dat ook Nederland armoede kent, maar wij leven in een maatschappij waar gepoogd wordt om iedereen een menswaardig bestaan te bieden en daar wordt hard aan gewerkt.
Tot zover en graag tot later in de week.
|
Homepage
