Homepage
 Weblog Leny Kloppers

7.2.07


keuzes maken, ook voor burgers lastig


Gisteravond was er een bijeenkomst over het kruispunt C.F. Klaarstraat/Molukkenstraat en Boulevard.
Bewoners konden kiezen uit 2 opties. De ene optie omvatte alleen rechtsafslaande bewegingen vanaf Molukkenstraat en C.F. Klaarstraat. De andere kende een versmalde busbaan ter hoogte van het kruispunt en betere opstelstroken voor fietser en automobilist.
De wethouder verdedigde het standpunt van de verkeersdeskundigen van de gemeente (alleen rechtsafslaande bewegingen). Deze optie was al eens in beeld geweest en afgewezen.
De zaal zat stampvol, hetgeen wel aangaf hoeveel commotie dit gevaarlijke kruispunt opleverde.
Na uitleg kon er in groepjes gepraat worden over de voors en tegens. Meeluisterend bij verschillende tafels proefde je dat er geen oplossing ideaal gevonden werd. Maar dat men de keus maakte voor de minst slechte.
Men koos voor een versmalde busbaan en toch oversteekbaarheid van het kruispunt.
Dat heeft u ook vanmorgen in de krant kunnen lezen.
Zo zittend in de zaal (als enig raadslid, samen de voorzitter stadsdeelcommissie centrum Jeroen Hateboer) hoor je meer dan je in eerste instantie zou verwachten.
De uitslag stemt mij redelijk tevreden, al had ik ook wel graag gehoord dat het zebrapad ook over de busbaan doorgetrokken kon worden. Dat hoorde je vaker, maar niemand opperde dat in de microfoon.
De uitslag komt ook tegemoet aan hetgeen ik meerdere keren hoorde: je moet niet teveel afsluiten of knippen, anders kunnen vanuit de wijk de mensen de singel en de snelwegen niet anders dan via fikse omwegen bereiken.
Ook dat strookt met wat ik al langer beweer: spreiding van verkeer is ook regulering, daarmee kun je namelijk de verkeersdruk verminderen en een snellere doorstroming bevorderen.
Nu nog links- en rechtsafstroken maken of verlengen bij VRI-installaties (populair gezegd stoplichten) op de singels, dan kan daar ook de doorstroming verbeterd worden.


Gepost door Leny Kloppers. 0 reacties

Reageer

6.2.07


Kommer en kwel?


Het lijkt erop of er de laatste tijd veel verkeerd gaat in Enschede. Was het onlangs het ATC, deze week stond het Platform Enschede en Alifa op de politieke agenda.

Vanmorgen stond er in de krant dat het bij de ambulancedienst niet goed gaat.

De heer Wilmers (Platform) meldde in de krant dat hij zich niet herkende in de brief van de medewerkers van het voormalig Uitburo en de voormalige VVV.

Wethouder Wallinga trok gisteravond verantwoordelijkheden uit elkaar. Poltieke en organisatorische verantwoordelijk.

Maar al met al bekruipt me toch het gevoel dat de communicatie en de wisselwerking niet goed is. De raad wordt in een laat stadium betrokken bij problemen en kan voorlopig alleen maar pleisters plakken, terwijl de symptomen niet bestreden worden. Bij fusies en op afstand zetten van organisaties gaan we in eerste instantie uit van de goede verhalen, die ons worden voorgehouden. Kennelijk moeten we daar ook meer op onze hoede zijn.

Misschien is het wel zo, dat we niet meer moeten denken in grootschaligheid, maar dat we moeten zorgen dat organisaties hun werk kunnen doen in de menselijke maat. Want de laatste tijd constateren we steeds weer dat groter niet altijd beter is.


Gepost door Leny Kloppers. 0 reacties

Reageer

5.2.07


Leger des heils


Afgelopen vrijdag waren we met een deel van de fractie en wethouder Myra Koomen op bezoek bij het Leger des Heils.

Deze laagdrempelige opvang is voor Enschede hoogst noodzakelijk. Een aantal mensen wil niet of kan niet opgevangen in de reguliere zorg. Ons werd middels een presentatie en een gesprek duidelijk gemaakt hoe de werkwijze van het Leger des Heils is. Daarnaast bezochten we ook de opvang. Een dagopvang, de 24-uursopvang en de kamers waar mensen langere tijd verblijven. Al met al word je er niet vrolijk van.

Gelukkig dan maar dat er mensen zijn, die zorg willen verlenen en mensen willen begeleiden om uit soms uitzichtloze situaties toch weer terug te keren naar de voor ons "normale"maatschappij. Alle lof! Ik vroeg bij medewerkers nog of ze de knop om konden zetten bij het naar huis gaan, maar kennelijk is die professionaliteit zo groot dat dat geen problemen opleverde.

Opmerkelijk genoeg kwamen herinneringen bij mij boven bij de rondleiding in het opvanghuis. Vroeger was dit namelijk het oude mannen en vrouwenhuis. Een huis waar oude mannen en vrouwen, wanneer zij niet meer zelfstandig konden wonen (ook bij gebrek aan middelen) hun dagen sleten. Ik had een oudtante, die daar woonde en als klein kind moest ik woensdagsmiddags mee op bezoek. Ik vond dat nooit fijn, want het was een deprimerende omgeving. Jarenlang heb ik daar nooit meer aan gedacht, maar tijdens dit werkbezoek kwamen die gedachten weer boven.


Gepost door Leny Kloppers. 0 reacties

Reageer

Welkom op mijn weblog!

Mijn naam is Leny Kloppers-Platvoet.

Op dit weblog wil ik u graag laten weten waarmee ik bezig ben.

Om samen met u trots te kunnen blijven op Enschede heb ik uw mening en reacties nodig.

 

Laatste postings


Archief