Homepage
 Weblog Leny Kloppers

10.11.07


China kent ook mobiliteit


Als je over de grenzen kijkt, zijn er toch een aantal verschillen, die je opvallen.
Dat was met name op het gebied van verkeer en wegenaanleg in China.
Zoals deze week al gemeld zal ik u daar deelgenoot van maken

De wegen:
Groots, breed en veel capaciteit.
Aanleg van nieuwe wegen is geen probleem. De overheid trekt een streep op de kaart en daar komt dan een weg. Alles wat in de weg staat wordt afgebroken. Eventuele bewoners worden schadeloos gesteld, maar moeten zelf op zoek naar woonruime en bij verplaatsing over grotere afstand ook weer naar werk. Bezwaar aantekenen kan niet. De overheid is eigenaar van alle grond in China. Milieuorganisaties kent men ook niet.
Als voorbeeld neem ik maar even Beijing, maar in andere grote steden gaat het net zo.
Beijing kent nu 6 ringwegen. Breidt de stad zich verder uit dan komt er weer een volgende ring bij, waarbij ook verbindingswegen tussen de ringen worden gecreëerd.
Om even de grootte van de stad te schetsen: de oost-westverbinding is 50 km lang.
Per dag komen er in Beijing 800 nieuwe auto’s bij.
Overigens kennen ze wel tolwegen, die minder congestie kennen dan andere verbindingswegen.

Het verkeer:
Grote, brede wegen in de stad, met diverse fly-overs. Soms 8-baans (4 rijstroken aan iedere kant, en toch nog files.
De Chinees krijgt voor zijn/haar rijbewijs 14 dagen theorieles en daarna een rijbewijs. Het rijden zelf moet hij/zij maar leren in de praktijk. Dus het chaotische verkeer is begrijpelijk. Veel getoeter en het recht van de sterkste of brutaalste geldt. De neus voor is over het algemeen voorrang. Een rood stoplicht betekent niet automatisch stoppen, een zebrapad is geen veilige oversteekplaats. Regels? Je hoeft je er kennelijk niet aan te houden. De fietsen kennen geen verlichting. Met gevaar voor eigen leven fietst men ook in het donker. Men ziet dat kennelijk niet als een handicap, want het gaat bijna altijd goed.
Voor het eerst zijn er minder fietsers in het verkeer dan auto’s. Maar het verhoudt zich steeds rond de 50%.
Auto’s zijn nieuw en fietsen zijn oud.

Openbaar vervoer:
Trein, tram, bus en metro. Voldoende, maar altijd overvol. Ze kennen een goede frequentie, want voor veel Chinezen is dit hun enige manier van vervoer over grotere afstanden.
Men kent zelfs professionele duwers. Er kunnen altijd mensen bij in geduwd worden. Geen vervoer waar wij westerlingen in China graag gebruik van maken.
Overigens kent China ook de snelste trein ter wereld: de maglev. Een zweeftrein tussen Shanghai en de luchthaven Pudong. In 8 minuten ben je over. De hoogste snelheid is 431 km per uur. Daar hebben we wel in gezeten, een bijzondere ervaring.
Dit systeem zal uitgebreid worden als alternatief voor luchtverkeer. Er is een zweeftrein gepland tussen Shanghai en Beijing.
Hoewel niet onder het openbaar vervoer vallend zijn er ook enorm veel taxi’s, waardoor je je voor westerse begrippen goedkoop kunt laten vervoeren binnen de stad. Dat je daarbij wel je bestemming in Chinese tekst bij je moet hebben is een must want de gewone Chinees spreekt vrijwel geen Engels.

U leest het al, verkeer en mobiliteit en zelfs openbaar vervoer zijn niet vergelijkbaar, maar het is goed om over de grenzen te kijken. Soms is het elders beter, maar er zijn ook situaties, die ik niet graag in Nederland ingevoerd zou zien.


Gepost door Leny Kloppers. 0 reacties

Reageer

5.11.07


Even niet bezig met het politieke handwerk


U heeft enige tijd al geen nieuwe berichten op mijn weblog kunnen lezen. Uiteraard heeft dat een reden.
Eerst was ik tijdens de herfstvakantie weg, ben naar China geweest.
Toen ik terug kwam werd ik een paar dagen later geopereerd. Niet iets om u van te voren over in te lichten (mijn galblaas moest verwijderd worden), maar nu kost het enige tijd voor ik weer de oude ben.
Ik knap ondertussen aardig op, maar neem nu nog ongeveer twee weken rust om echt te herstellen. Daarna neem ik ook het politieke handwerk weer op.

Intussen heb ik wel de tijd om de China-reis te laten bezinken en daar een verslag (voor eigen gebruik) over te schrijven.
Misschien bent u ook benieuwd om hier wat over te lezen.
Ik kan al vast een eerste algemene indruk weergeven en in de loop van deze week zal ik nog een artikeltje schrijven over verkeer en mobiliteit, iets dat me nooit echt loslaat. Daarnaast is het misschien ook leuk om te horen hoe we beleefd hebben, hoe men omgaat met de komst van de Olympische Spelen van 2008.

China: een land van grote tegenstellingen. Overmatig druk bevolkt in de grote steden. Beiijng en Shanghai kennen een bevolking, die net zo groot is als de Nederlandse bevolking in zijn totaliteit. Erg veel hoogbouw, viese lucht (soms kon je dat zelfs proeven), veel armoe, weinig vrolijkheid, snel, snel, snel en het gaat mee in de vaart der volkeren. Het land kent, in tegenstelling tot hetgeen de staatsgids ons wilde doen geloven, geen 5-daagse werkweek. Het is een 24 uurs economie, 7 dagen per week wordt er gewerkt, zijn fabrieken en winkels in bedrijf en dat ook nog eens van vroeg in de morgen tot laat in de avond. Slechte hygienische omstandigheden, maar ook nieuwe wijken (eengezinswoningen, grondgebonden) voor de nieuwe middenklasse.
Ook mooie zaken, zoals de Chinese muur, het terra cotta leger, paleizen en tempels, maar toch.
De armoe was voor mij echt een cultuurshock. Je was er wel een beetje op voorbereid, maar het zien is toch anders. Als we in Nederland spreken over armoede, hebben we het in de meeste gevallen over mensen, die het minder hebben, in China was de armoede bijzonder schrijnend.
Daarmee doe ik niets af aan het feit dat ook Nederland armoede kent, maar wij leven in een maatschappij waar gepoogd wordt om iedereen een menswaardig bestaan te bieden en daar wordt hard aan gewerkt.

Tot zover en graag tot later in de week.


Gepost door Leny Kloppers. 0 reacties

Reageer

Welkom op mijn weblog!

Mijn naam is Leny Kloppers-Platvoet.

Op dit weblog wil ik u graag laten weten waarmee ik bezig ben.

Om samen met u trots te kunnen blijven op Enschede heb ik uw mening en reacties nodig.

 

Laatste postings


Archief