Onlangs hadden we in stadsdeel centrum een presentatie over nieuwe plannen voor de spoorzone, grofweg het gebied vanaf de singel/Hengelosestraat (meubelplein) tot en met het Polaroidterrein. Met enige verbazing kon ik constateren dat een vorig plan (met een vorige bouwmeester), waar veel ambtelijke uren in zitten en dus ook geld besteed is, weggeschreven is. Jammer en misschien ook onnodig. We moeten oppassen dat dit met de nieuwe versie niet opnieuw voorkomt. De plannen lopen tot 2020 en met misschien andere ambtenaren en misschien een andere wethouder is dat een risico.
Nu wordt er weer getekend, gerekend en voordat er weer zogenaamde definitievere plannen komen verstrijkt een tijdsperiode en worden inzichten weer veranderd? De ideeen: woningbouw, leisure, wellness, minder hoogbouw (de hoogbouwvisie is kennelijk ook al deels achterhaald), geen Molenstraat meer (weggepoetst), een spoorlijn, die naar vertramming kan met een wandelpad ernaast. De stadsbouwmeester gaf aan, dat een stad waar niet gebouwd wordt niet leeft. Deels ben ik het met hem eens: geen vooruitgang zonder activiteiten. Maar het heeft ook een grens. Kijk eens naar het gebied waar het over gaat. Wat is er daar de laatste tijd aan bouwactiviteiten geweest en hoeveel overlast heeft dat al gegeven. Voorbeelden: de extra tunnelbuis Prinsessetunnel; de aanpak kruizing bij Menzis en de brandweerkazerne; de Hengelosestraat met de HOV-lijn. Nog in de planning: de aanpak Boddenkamp; panden Noorderhagen voor gebruik van de Wonne; uitbreiding stadskantoor. En als klapstuk het bijna gereedzijnde Muziekkwartier. Allemaal projecten waar we achter stonden. Misschien kan het gebied wel even wat rust gebruiken.
Wat me in de hele presentatie stoorde was het wegpoetsen van de Molenstraat. Dat zie ik dan ook in combinatie met het Muziekkwartier. Waar we in de beginfase van dat project al constateerden dat het Muziekkwartier wat lastig te bereiken is met auto's, wordt nu net gedaan of via de zijstraatjes het Muziekkwartier voldoende bereikbaar blijft. Het zal zeker voor de bevoorrading en voor producties (die ook met grote vrachtwagens rijden) een hele toer worden om datzelfde Muziekkwartier van materiaal te voorzien. Ook leisure in de spoorzone trekt extra verkeer aan. Mijn vraag naar deze problematiek werd afgedaan als er zijn rekenmodellen op los te laten, die aantonen dat het allemaal kan. Er blijft een stemmetje in mijn hoofd zeggen: ook nu weer wordt eerst gekeken naar mooie plannen en de bereikbaarheid wordt aan het einde van het proces nog even meegenomen. Integraal beleid, daar heb ik naar gevraagd, maar ik denk dat we daar keer op keer op moeten blijven hameren.De singels hebben nu al moeite met het verkeersaanbod en dan wil men een verbindingsweg wegstrepen?
Een tweede punt van zorg was het feit dat men zonder met de eigenaar van een stukje Enschede (de villa van Te Pas) te overleggen al aangaf dat daar prima wellness kan komen. Hoe zo, heeft de gemeente optie op dat terrein?
Er zal nog heel wat water door de Roombeek moeten stromen voor hier een volledig nieuw plan gepresenteerd kan worden. Er was bij de presentatoren veel enthousiasme, maar ik zou ook wel graag enige realiteitszin bespeuren. Plannen maken prima, ook draagvlak verwerven, maar dan ook binnen afzienbare tijd uitvoeren. Niet teveel tijd tussen plannen en uitvoering, anders is de kans op dromen te groot. Die dromen, rekenen en tekenen zonder uitvoering, kosten gemeentelijk geld en dat is niet te verkopen aan de Enschedeers.
|