Homepage
 Weblog Margriet Visser

woensdag 3 februari 2010


Het zal je maar gebeuren deel 3


Het heeft een beetje langer geduurd voordat het derde verhaal kwam van Karin. Zij heeft namelijk een aantal dagen in het ziekenhuis gelegen, maar is gelukkig weer thuis.


Het zal je maar gebeuren….(3)


Na bijna 3 weken ziekenhuis en 4 maanden Het Roessingh, ben ik dan eindelijk weer in mijn eigen huis; het is kort voor Kerstmis 2008 en dat vieren we met een feestelijke brunch in Bad Boekelo. We zijn mijn ouders, 2 zussen met hun wederhelft en kroost, en ikzelf. Heel leuk!
Eenmaal thuis kom ik er al snel achter dat de aanpassingen aan mijn huis, zoals die zijn besproken (een keer zonder mij, een tweede keer met mij erbij) in de praktijk wel eens lelijk zouden kunnen tegenvallen. Zo is er niet echt goed nagedacht over het feit dat de keuken ver van mijn woonkamer ligt en alleen maar door een smal gangetje daarmee wordt verbonden, wat niet echt handig is als je je daar met je rolstoel doorheen moet wurmen zonder muren te beschadigen. Die wil ik dus direct aan mijn woonkamer laten grenzen. Bovendien moeten kastdeurtjes, koelkast, magnetron, vaatwasser en oven worden voorzien van deuren die heel makkelijk opengaan, omdat mijn handfunctie (zeker met die slijmbeursontstekingen die ik om de haverklap heb) maar heel beperkt is.
Ook moet de badkamer ruim zijn en direct grenzen aan de slaapkamer, zodat de zorg mij makkelijk vanuit bed daarheen kan brengen voor toiletbezoek en onder de douche zetten. Bovendien wil ik een tillift aan een rail langs het plafond van slaap- naar badkamer. Ook wil ik graag een elektrisch bedienbare deur vanuit de woonkamer/keuken naar het terras. De aanvankelijk beraamde kosten voor de aanpassingen blijken met deze wensen echter 15.000 euro hoger uit te vallen dan bij de oorspronkelijke opzet. Dat is een probleem, want er zijn natuurlijk standaardbedragen die de gemeente beschikbaar heeft. Gelukkig is de heer van Twisk, die namens de gemeente de besprekingen voert, een meedenkend mens die wel ziet dat in mijn geval standaardaanpassingen niet voldoende soelaas bieden. Hij stelt voor dat aannemer, gemeente en ikzelf ieder 5.000 euro voor eigen rekening bijbetalen om alles wat ik wil ook te realiseren. Voor mij is dat natuurlijk een probleem, want het salaris van een onderwijsassistent is niet zo riant en het is nog maar de vraag hoe lang ik dat nog houd, want als ik blijvend invalide word, wat ik niet hoop, maar waar het toch wel naar uitziet, zal op niet al te lange termijn wel ontslag volgen en dan moet ik rondkomen van een uitkering die heel wat lager zal zijn dan mijn salaris. Mijn ouders zeggen dat ik toch met het voorstel moet instemmen en dat zij me wel zullen helpen.
Al met al zal het een ingrijpende operatie worden, vooral ook omdat muren voor een deel verdwijnen en op andere plaatsen juist weer moeten opgebouwd. Eind mei 2009 is de aannemer van plan met het werk te beginnen, dat naar zijn inschatting 6 weken in beslag zal nemen. Voor die periode moet ik dus naar andere huisvesting omzien, want bij mijn ouders intrekken is geen optie omdat hun huis ook niet bepaald rolstoelvriendelijk is. Daarvoor krijg ik alle medewerking van de gemeente en in korte tijd kan ik bij “De Beethoven” terecht, wat een prima locatie is, want het ligt nog geen 200 meter bij mijn ouders vandaan. Mooi is bovendien dat er een appartement beschikbaar is op de begane grond met uitzicht op een plantsoen en de Deurningerstraat, waardoor er nog wat leven in de brouwerij is. Voor alle zekerheid huur ik dat voor 2 maanden, omdat ik de aannemer wel erg optimistisch vind met zijn 6 weken. Bovendien moet ik zelf zorgen voor de aankleding en afwerking van de woning: schilderwerk, rolstoelgeschikte vloerbedekking (laminaat), raambekleding, tegels op het terras en nog wel meer dingen, waarmee ook nog wel wat tijd gemoeid is.
In mijn eigen huis kan ik niet douchen,omdat ik daar met mijn rolstoel onmogelijk binnenkan, dus ga ik daarvoor twee keer per week met de rolstoeltaxi naar Het Roessingh. In “De Beethoven” kan dat even later gelukkig wel.
Vanwege de korte afstand naar mijn ouders, ga ik daar regelmatig een hapje eten of lekker in de tuin zitten. Geregeld komen ook vriendinnen, collega’s, mijn zussen een hapje bij me eten, dat ze zelf klaarmaken of halen bij de Chinees of ‘de Mac’. Gezellig! Met mijn moeder ga ik erop uit om naar laminaat, gordijnen, lamellen en leuke spulletjes voor in mijn straks nieuwe huis te kijken en alvast te bestellen voor over een paar weken. Mijn vader, die net mooie grote tegels op zijn eigen terras heeft laten leggen, adviseert me om dezelfde te nemen, maar dan in een kleur die ik zelf mooi vind passen bij de rest van mijn huis. Intussen komt de notaris bij me op bezoek, omdat ik mijn hypotheek zal moeten verhogen om alles te kunnen bekostigen. Dat mijn huis meer waard wordt door alle aanpassingen is wel de verwachting.
Intussen wordt het bouwvakvakantie en de aannemer stopt ermee. Grote pech voor de onderaannemers (elektricien, keukeninstallateur, schilder en anderen) die wel verder willen, omdat voor hen tijd ook geld is. De aannemer heeft echter geen werkschema voor hen achtergelaten waardoor het een grote puinhoop wordt! Zo wil de schilder aan het werk, maar de muren zijn niet zodanig afgewerkt dat hij echt aan de slag kan. De man van het laminaat wil beginnen, maar dan zullen eerst cementresten en bouwpuin moeten zijn verwijderd. Dat gaat mijn vader met een zwager van me dan maar éven’ doen. Zo wordt het later en later en vraag ik de beheerder van ‘De Beethoven’ om een extra maand huur van mijn appartement. Dat kan, aardig genoeg, zonder dat ik daarvoor huur hoef te betalen! Het wordt eind juli en ik heb, nota bene op mijn 40e verjaardag, een afspraak met Dr. Snoek van Het Roessingh, die ook na mijn vertrek daar de supervisie heeft gehouden over mijn lichamelijk welzijn en de medische zorg die ik nodig heb. Geen overbodige luxe want spasmen in mijn benen en daarbij behorende pijn zijn aan de orde van de dag. Ook geregeld terugkerende blaasontstekingen, als gevolg van de verblijfskatheter, zijn een ware bezoeking waar je niet echt vrolijk van wordt.Als ik van het consult thuiskom, wacht me een grote verrassing: in een zaaltje van ‘De Beethoven’, waar mijn moeder me met een smoesje naar toe loodst, wordt bij mijn entrée een luid ‘Lang zal ze leven’ aangeheven door vrienden en vriendinnen, zussen en zwagers met de kinderen, oude en nieuwe buren, ooms, tantes, neven en nichten,collega’s, die allemaal, sommigen van heinde en ver, zijn gekomen om mijn 40e verjaardag luister bij te zetten. Verrassing van mijn ouders, die bovendien als gezamenlijk verjaardagscadeau geld (liefst 750 euro) voor een grote breedbeeldtelevisie hebben ingezameld. Met mij erbij zijn er precies 40(!) mensen; niet slecht als je bedenkt dat het nog volop zomervakantie is!
Op 3 augustus trek ik dan eindelijk in mijn prachtig verbouwde huis. Schilderwerk, laminaat, deels nieuw meubilair, het fraai betegelde terras met leuke hoge tafels en krukken waar ik met mijn rolstoel ook goed onder en bij kan, de prachtige badkamer en keuken, maken het samen helemaal af! Weliswaar duurt het nog tot eind september tot alles echt af is, bijvoorbeeld de elektrisch bedienbare deur naar het terras, de plafondlift en de keukeninrichting, maar voor het oog lijkt het in ieder geval al heel wat. Half september heb ik in het ziekenhuis een onderzoek om na te gaan of ik goed reageer op een bepaalde medicijnpomp, die in mijn buikholte wordt geplaatst met strengetjes naar het ruggenmerg, en die bij pijn en spasmen daarop reageert met een bepaalde dosis medicijn die dat moet verlichten. De test verloopt wonder boven wonder: de hele dag, want het duurt lang, ben ik vrij van spasmen en pijn. Ik vraag of ik snel aan de beurt ben, want ik kan niet wachten op definitieve plaatsing, maar ik blijk geduld te moeten hebben, want er is een wachtlijst en de operatie wordt maar een keer per maand uitgevoerd!
(4e en laatste deel volgt!)


Gepost door Margriet Visser.

0 Reacties

Reageer

Terug naar overzicht

Welkom!

 

Mijn naam is Margriet Visser, kandidaat voor het CDA Enschede.

Via dit weblog houd ik u op de hoogte!

 

Laatste postings


Archief